سير تاريخي تحول و تكامل ايمني و حفاظت

ايمني و انسان اوليه

انسان اولیه به منظور شکار حیوانات جهت تغذیه و نیز مصون ماندن از گزند آنها و زنده ماندن، برای خود برنامهxadریزیxadهایی انجام میxadداد. از جمله این برنامهxadریزیxadها، پیداکردن رد پای شکار یا هر نشانه و علامت دیگر، محاصره و حمله به آن به طوریکه محاصره، بیشترین کارایی را داشته باشد. همه این اعمال و حرکات، ولو در کمال سادگی، آگاهانه بوده و به منظور برآوردن نیازهای مادی یا تأمین معاش خانواده، گروه و اجتماع انجام میxadشده است. دراین برنامهxadریزی، پیش بینی بروز حادثه هم بود. با وجود این که پیش بینی آگاهانه بود، اما اکثراً فردی بوده و به علل اعتقادات سنتی، مذهبی، اجتماعی و روانشناسی، در اکثرمواقع به زبان نمیxadآمد و به خاطر پایین نیاوردن روحیه شکارچیان، پیروزی بر شکار و کشتن آن امری حتمی قلمداد میxadشد.

انسانxadهای اولیه میxadبایست با روحیه قوی و اعتقاد راسخ به پیروزی، به شکار میxadرفتند اما در پس اندیشه هر کس این هراس بود که نکند در این شکار خود زخمی شود، از پا بیفتد، در باتلاق فرو رود و یا در نهایت صید شکار شود.

میان انسانxadهای اولیه، هم به وقت شکار، و هم به وقت کار، یک اعتقاد نیرومند دیگر هم وجود داشت، هر فرد خود را رویین تن میxadانگاشت. هر فرد تصور میxadکرد به خود او صدمهxadای نخواهد رسید. اگر خطری باشد حتماً متوجه رفیق همراه یا رفقای همراه خواهد بود. این تصور امروز هم به وضوح در بین کارکنان صنعتی وجود دارد. هر یک از کارکنان به عللی(شاید متافیزیکی و خرافی، شاید هم نوعی اعتماد به خویشتن و مهارت فنی خویشتن) اعتقاد دارد که خود او دچار حادثه نخواهد شد و کارگر همسایه که روی ماشین همسایه کار میxadکند با حادثه روبرو خواهد شد. ولی در شکار، همیشه، موفقیت قرین نبود. گاه شکار پیروز میxadشد و شکارچی زخمی میxadشد، از صخره پرتاب میxadشد، به درخت کوبیده میxadشد و در اثر این حوادث، مدت زمانی از چند روز تا گاه سالxadها، گاه هم برای همیشه معلول میxadشد. در اثر بروز و تکرار این حوادث، قوانینی، بیxadآنکه نوشته شوند تدوین شده و در اذهان نقش میxadبست. پشتوانه این قوانین، تجربیات شخصی افراد بود.